Inzetstrategieën bij roulette: Fibonacci, D’Alembert en andere systemen

Stapels rode, crèmekleurige en zwarte casinofiches op een groen laken, met een wiel op de achtergrond

Naast Martingale circuleren nog andere klassieke inzetsystemen: Fibonacci, D’Alembert, Labouchère en Paroli. Ze hebben gemeen dat ze de inzet na winst of verlies volgens een vaste regel aanpassen. Geen van die regels beïnvloedt waar de bal valt, en geen van die regels schrapt het huisvoordeel.

Ze kunnen wél helpen om vooraf te bepalen hoe snel een inzet groeit, en wanneer je stopt. Dat is organisatie, geen voorspelling.

Fibonacci

De rij 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21 … is bekend uit de wiskunde: elk getal is de som van de twee vorige. Aan een roulettetafel, meestal op een even-moneykans, zet je na een verlies het volgende getal in de rij in. Na een winst stap je typisch twee plaatsen terug. De inzetten stijgen trager dan bij een verdubbeling, waardoor een dip langer vol te houden is — en de recuperatie na een winst minder volledig is dan bij Martingale.

Ook hier geldt: de rij kan in een lange verliesreeks hoog oplopen, en de tafel of je budget zet daar een punt achter. De verwachte waarde per ronde blijft negatief met hetzelfde percentage als zonder rij.

D’Alembert

Het systeem van D’Alembert is nog gelijkmatiger. Je kiest een eenheid, bijvoorbeeld twee euro. Na een verlies verhoog je de volgende inzet met één eenheid; na een winst verlaag je ze met één eenheid, zonder onder de beginsinzet te zakken. Het idee komt uit een oude, onjuiste intuïtie dat winst en verlies elkaar “moeten” compenseren. In een eerlijk wiel zonder nul zouden even-moneykansen elkaar op lange termijn in evenwicht houden; mét nul is dat evenwicht er niet. D’Alembert dempt schommelingen, het keert het voordeel niet.

Labouchère en Paroli

Labouchère werkt met een geschreven rij: de inzet is de som van het eerste en het laatste getal, winst schrapt die twee, verlies voegt het verloren bedrag toe. Het systeem voelt ordelijk aan, maar een reeks verliezen maakt de rij langer en de inzetten zwaarder.

Paroli is in zekere zin het omgekeerde van Martingale-strategie: je verhoogt de inzet na winst, meestal twee of drie keer, en keert daarna terug naar de startsom. Je laat een winstreeks doorlopen in plaats van een verliesreeks te jagen. Het risico per reeks is daardoor begrensd, wat overzichtelijker kan zijn. Het huisvoordeel blijft staan.

Wie deze systemen bekijkt, heeft meer aan een vaste sessielimiet en een tafel die bij het budget past (bankroll beheren, tafel limieten) dan aan de hoop dat een rij getallen de nul ongedaan maakt. De korte versie staat ook op de pagina roulette-strategieën.